[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 3، شماره 4 - ( تابستان 1396 ) ::
جلد 3 شماره 4 صفحات 21-28 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی مقایسه ایی تأثیر برنامه بازگشت به اجتماع و برنامه‌های روان درمانی سنتی بر شدت علائم و مهارتهای ارتباطی و تعاملی بیماران روانی مزمن
فرخنده جمشیدی، شهین توحیدی، آرزو شایان
کارشناسی ارشد دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده:   (698 مشاهده)
مقدمه: نقائص در مهارتهای اجتماعی و زندگی بیماران روانی مزمن و عدم رضایتمندی از داروهای موجود، یک دلیل منطقی را برای ایجاد مداخلات جدید بوجود آورده است. برنامه بازگشت به اجتماع یکی از چند برنامه مرتبط با مهارتهای زندگی اجتماعی و مستقل است که اطلاعات و مهارتهایی را به بیماران روانی مزمن آموزش می‌دهد. هدف از این مطالعه، بررسی مقایسه‌ای شدت علائم و مهارتهای ارتباطی و تعاملی بیماران روانی مزمن بعد از آموزش برنامه بازگشت به اجتماع و برنامه‌های روان درمانی سنتی مراکز روزانه شهر همدان انجام گرفت.
روش کار: مطالعه حاضر بصورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون بود. به این منظور 40 بیمار مبتلا به اختلالات روانی مزمن (اسکیزوفرنیا و اختلال خلقی) مراجعه کننده به مراکز توانبخشی سرپایی شهر همدان بصورت در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از وش تصادفی ساده در دو گروه آموزش برنامه بازگشت به اجتماع (20 مورد) و برنامه‌های روان درمانی سنتی (20 مورد) قرار گرفتند. گروه آزمون برنامه بازگشت اجتماع را در 16 جلسه آموزشی 60-90 دقیقه‌ای، بصورت 2 روز در هفته به مدت دو ماه دریافت کردند و گروه روان درمانی سنتی هم در طی این مدت از خدمات کاردرمانی و مشاوره معمول مرکز استفاده می‌کردند. بیماران در هردو گروه قبل و بعداز اجرای برنامه آموزشی توسط پرسشنامه مهارتهای ارتباطی و تعاملی (ACIS: Assessment of Communication and Interaction Skill) و مجموعه مقیاس علائم مثبت و منفی (PANSS: Positive And Negative Syndrome Scale) مورد ارزیابی قرار گرفتند. جهت تحلیل اختلاف میانگین‌ها در دو گروه از آزمون من- ویتنی استفاده شد.
یافته‌ها: بیماران گروه برنامه بازگشت به اجتماع در مقایسه با گروه روان درمانی سنتی پس از اجرای برنامه‌ها در ابعاد مبادله اطلاعات (001/0 = P)، روابط و مناسبات (0001/0 = P) و نمره کل (0001/0 = P) از پرسشنامه مهارتهای ارتباطی و تعاملی و در بعد علائم مثبت (01/0 = P) از پرسشنامه مجموعه مقیاس علائم مثبت و منفی، تغییر معناداری را نشان دادند.
نتیجه گیری: براساس یافته‌های پژوهش، اجرای برنامه بازگشت به اجتماع در مقایسه با برنامه‌های روان درمانی معمول مراکز روزانه، نقش مهمی را در بهبود مهارتهای ارتباطی، تعاملی و نیز کاهش علائم مثبت بیماران روانی مزمن در جامعه‌ی مورد مطالعه ایفا می‌کند، البته برای بررسی نتایج درازمدت برنامه در این بیماران نیاز به مطالعات پیگیری می‌باشد.

 
واژه‌های کلیدی: برنامه بازگشت به اجتماع، مهارت‌های ارتباطی و تعاملی، شدت علائم، بیماران روانی مزمن
متن کامل [PDF 417 kb]   (216 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۷/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۱
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jamshidi F, Tohidi S, Shayan A. Comparison of the Effect of Community Re-entry Program (CRP) and Conventional Psychotherapy Programs on Symptoms Severity and Communication and Interaction skills of Persons With Severe Mental Disorders. IJRN. 2017; 3 (4) :21-28
URL: http://ijrn.ir/article-1-248-fa.html

جمشیدی فرخنده، توحیدی شهین، شایان آرزو. بررسی مقایسه ایی تأثیر برنامه بازگشت به اجتماع و برنامه‌های روان درمانی سنتی بر شدت علائم و مهارتهای ارتباطی و تعاملی بیماران روانی مزمن. نشریه پژوهش توانبخشی در پرستاری. 1396; 3 (4) :21-28

URL: http://ijrn.ir/article-1-248-fa.html



دوره 3، شماره 4 - ( تابستان 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه پژوهش پرستاری توانبخشی Iranian Journal of Rehabilitation Research
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 3742