دوره 9، شماره 1 - ( پاییز 1401 )
جلد 9 شماره 1 صفحات 40-29 |
برگشت به فهرست نسخه ها
خانم الهه ممشلی 
، دکتر فرناز سیفی اسگ شهر* ، دکتر امیر علی جعفر نژادگرو ، آقای رضا محمدعلیپور ، دکتر معرفت سیاه کوهیان ، دکتر منوچهر ایران پرور ، دکتر بهزاد داورنیا
، دکتر فرناز سیفی اسگ شهر* ، دکتر امیر علی جعفر نژادگرو ، آقای رضا محمدعلیپور ، دکتر معرفت سیاه کوهیان ، دکتر منوچهر ایران پرور ، دکتر بهزاد داورنیا
دانشیارگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران f.seify@yahoo.com
چکیده: (4269 مشاهده)
مقدمه: عدم کنترل سطح گلوکز برای مدت طولانی، عوارض مختلفی از جمله نوروپاتی و کاهش توده عضلانی را به دنبال دارد. هدف ما بررسی تاثیر کنترل سطوح بالای قندخون و بهبود حساسیت به انسولین به دنبال فعالیت ورزشی هوازی بر تغییرات توده بدون چربی بدن و فرکانس نیروهای عکس العمل زمین طی دویدن در بیماران مبتلا به نوروپاتی دیابتی بود.
روش کار: در پژوهش حاضر که از نوع سری زمانی است نمونه آماری پژوهش حاضر شامل 40 بیمار مبتلا به نوروپاتی دیابتی که به طور تصادفی به دو گروه مساوی کنترل و تجربی تقسم شدند. گروه تجربی تمرینات هوازی را به مدت 12 هفته(3 جلسه در هفته)، با شدت 75- 55 درصد ضربان قلب بیشینه انجام دادند. فاکتورهای خونی و داده های نیروی عکس‌العمل زمین قبل و بعد از فعالیت ورزشی جمع آوری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: در گروه تجربی فاکتورهای خونی شامل قند خون(0/02=P)، هموگلوبین A1c(0/001=P)، انسولین ناشتا (0/001=P) و شاخص مقاومت به انسولین (0/031=P) در پس‌آزمون نسبت به پیش آزمون کاهش معنیداری را نشان داد، توده بدون چربی بدن هیچ‌گونه تغییر معنیداری بعد از 12 هفته تمرین هوازی در گروه تجربی (0/057=P) نشان نداد. تعداد هارمونی های ضروری طیف فرکانس GRF زمین در راستای داخلی-خارجی در گروه تجربی طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون به طور معنیداری کاهش داشت (0/031=P). نتایج نشان دهنده اختلاف معنی داری اثر عامل گروه*زمان در میانه فرکانس در راستای قدامی-خلفی بود (0/035=P).
نتیجه گیری: کنترل سطوح گلوکز و افزایش حساسیت به انسولین و کاهش محتوای فرکانسی در دو راستای قدامی خلفی و داخلی خارجی بعد از دوره تمرینی میتواند منجر به کاهش احتمال آسیب در بیماران دیابتی گردد.
روش کار: در پژوهش حاضر که از نوع سری زمانی است نمونه آماری پژوهش حاضر شامل 40 بیمار مبتلا به نوروپاتی دیابتی که به طور تصادفی به دو گروه مساوی کنترل و تجربی تقسم شدند. گروه تجربی تمرینات هوازی را به مدت 12 هفته(3 جلسه در هفته)، با شدت 75- 55 درصد ضربان قلب بیشینه انجام دادند. فاکتورهای خونی و داده های نیروی عکس‌العمل زمین قبل و بعد از فعالیت ورزشی جمع آوری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: در گروه تجربی فاکتورهای خونی شامل قند خون(0/02=P)، هموگلوبین A1c(0/001=P)، انسولین ناشتا (0/001=P) و شاخص مقاومت به انسولین (0/031=P) در پس‌آزمون نسبت به پیش آزمون کاهش معنیداری را نشان داد، توده بدون چربی بدن هیچ‌گونه تغییر معنیداری بعد از 12 هفته تمرین هوازی در گروه تجربی (0/057=P) نشان نداد. تعداد هارمونی های ضروری طیف فرکانس GRF زمین در راستای داخلی-خارجی در گروه تجربی طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون به طور معنیداری کاهش داشت (0/031=P). نتایج نشان دهنده اختلاف معنی داری اثر عامل گروه*زمان در میانه فرکانس در راستای قدامی-خلفی بود (0/035=P).
نتیجه گیری: کنترل سطوح گلوکز و افزایش حساسیت به انسولین و کاهش محتوای فرکانسی در دو راستای قدامی خلفی و داخلی خارجی بعد از دوره تمرینی میتواند منجر به کاهش احتمال آسیب در بیماران دیابتی گردد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1401/1/30 | پذیرش: 1401/5/19 | انتشار: 1401/6/15
دریافت: 1401/1/30 | پذیرش: 1401/5/19 | انتشار: 1401/6/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |