دوره 9، شماره 4 - ( تابستان 1402 )
جلد 9 شماره 4 صفحات 87-75 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران دانشگاه آزاد اسلامی رودهن a2_taheri@yahoo.com
چکیده: (2754 مشاهده)
مقدمه: شناخت نیازها و وضعیت سلامت سالمندان از مسائل مهم جامعه است و برای توانمندسازی و بهبود شرایطشان باید راهکارهای نوین درمانی، بازتوانی و مداخلههای اثربخش موردپژوهش قرار گیرد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی بازتوانی شناختی و درمان مبتنی بر شفقت بر رفتارهای خودمراقبتی سالمندان مبتلا به اختلال شناختی خفیف انجام شد.
روش کار: پژوهــش حاضــر از نظر هدف، کاربــردی و از نظر روش پژوهــش از نوع نیمــه تجربــی و از طــرح پیش آزمــون پس آزمــون با گروه کنترل با پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان مبتلا به اختلال شناختی خفیف شهر تهران بود که به پایگاههای سلامت دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1400 مراجعه کرده بودند و از بین آنها نمونهای 42 سالمند بر مبنای ملاکهای ورود به صورت هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش بازتوانی شناختی و درمان مبتنی بر شفقت و یک گروه کنترل جایگزین شدند. بازتوانی شناختی و درمان مبتنی بر شفقت هر یک طی 8 جلسه 90 دقیقه ای برای گروههای آزمایش اجرا شد و گروه کنترل بدون هیچ آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامه رفتارهای خودمراقبتی (یونسی بروجنی و همکاران،1399) بود. داده ها با استفاده از تحلیــل واریانس مختلط در نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیــل شــدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که بازتوانی شناختی و درمان مبتنی بر شفقت بر خودمراقبتی معنوی، خود مراقبتی اجتماعی، خود مراقبتی جسمانی و خودمراقبتی در حین بیماری مؤثر بود (0/05>P). تأثیر درمان مبتنی بر بازتوانی شناختی در خود مراقبتی جسمی بیشتر از گروه درمان مبتنی برشفقت بود.
نتیجه گیری: براساس نتایج حاصل از پژوهش می توان از بستههای آموزشی این پژوهش در آسایشگاهها و سراهای سالمندان برای ارتقای سطح خود مراقبتی سالمندان بهره برد.
روش کار: پژوهــش حاضــر از نظر هدف، کاربــردی و از نظر روش پژوهــش از نوع نیمــه تجربــی و از طــرح پیش آزمــون پس آزمــون با گروه کنترل با پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان مبتلا به اختلال شناختی خفیف شهر تهران بود که به پایگاههای سلامت دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1400 مراجعه کرده بودند و از بین آنها نمونهای 42 سالمند بر مبنای ملاکهای ورود به صورت هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش بازتوانی شناختی و درمان مبتنی بر شفقت و یک گروه کنترل جایگزین شدند. بازتوانی شناختی و درمان مبتنی بر شفقت هر یک طی 8 جلسه 90 دقیقه ای برای گروههای آزمایش اجرا شد و گروه کنترل بدون هیچ آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامه رفتارهای خودمراقبتی (یونسی بروجنی و همکاران،1399) بود. داده ها با استفاده از تحلیــل واریانس مختلط در نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیــل شــدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که بازتوانی شناختی و درمان مبتنی بر شفقت بر خودمراقبتی معنوی، خود مراقبتی اجتماعی، خود مراقبتی جسمانی و خودمراقبتی در حین بیماری مؤثر بود (0/05>P). تأثیر درمان مبتنی بر بازتوانی شناختی در خود مراقبتی جسمی بیشتر از گروه درمان مبتنی برشفقت بود.
نتیجه گیری: براساس نتایج حاصل از پژوهش می توان از بستههای آموزشی این پژوهش در آسایشگاهها و سراهای سالمندان برای ارتقای سطح خود مراقبتی سالمندان بهره برد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
توانبخشی روانی
دریافت: 1401/11/25 | پذیرش: 1402/3/11 | انتشار: 1402/5/10
دریافت: 1401/11/25 | پذیرش: 1402/3/11 | انتشار: 1402/5/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |