دوره 11، شماره 2 - ( زمستان 1403 )                   جلد 11 شماره 2 صفحات 108-99 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران moheb@iaut.ac.ir
چکیده:   (2049 مشاهده)
مقدمه: سبک‌های دلبستگی یکی از متغیرهای مهم در سلامت روان نوجوانان هستند که می‌توانند با طیف وسیعی از مشکلات روانشناختی مانند افکار و رفتار خودآسیبی مرتبط باشند. هدف از پژوهش حاضر بررسی روابط علی ﺳﺒﮏ ﻫﺎی دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ با نشخوار فکری با نقش میانجی ترومای کودکی، در نوجوانان خودآسیب رسان بود.
روش کار: روش مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی (معادلات ساختاری) بود. جامعه آماری شامل کلیه داﻧﺶ آﻣﻮزان دﺧﺘﺮ ﻣﻘﻄﻊ ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ ﻣﺪارس دوﻟﺘﯽ ﺷﻬﺮ ﮐﺮج در سال تحصیلی 1401-1402 بود که از بین آنها با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله، در نهایت تعداد 200 نفر به عنوان نمونه نهایی، پرسشنامه رفتارهای خود آسیب رسان سانسون، ترومای دوره کودکی برنستاین، مقیاس دلبستگی هازان و پاسخ‌های نشخواری نولن را تکمیل نمودند. اطلاعات به دست آمده به روش مدل یابی معادلات ساختاری و با کمک نرم افزار SPSS-24 و AMOS-23 تجزیه و تحلیل گردید.
یافته‌ها: نتایج نشان داد مدل پیش بینی نشخوار فکری براساس ﺳﺒﮏ ﻫﺎی دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ با نقش میانجی ترومای کودکی از برازش مناسبی برخوردار است و نشخوار فکری براساس ﺳﺒﮏ ﻫﺎی دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ با نقش میانجی ترومای کودکی در نوجوانان خودآسیب رسان قابل پیش بینی است.
نتیجه گیری:  می‌توان گفت که میان سبک‌های دلبستگی با نشخوار فکری ارتباط وجود دارد که در این میان تروماهای کودکی به عنوان واسطه این ارتباط را تسهیل می‌کنند. با بهره گیری از نتایج به دست آمده می‌توان با تشکیل کلاس و کارگاه‏های آموزشی، به تبیین و درمان ﺳﺒﮏ ﻫﺎی دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ و ترومای کودکی در جهت کاهش بروز رفتارهای خودآسیب رسان نوجوانان از طریق کاهش نشخوار فکری پرداخت.

 
متن کامل [PDF 364 kb]   (560 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی در پرستاری توانبخشی
دریافت: 1403/3/10 | پذیرش: 1403/11/6 | انتشار: 1403/12/12

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.