مقدمه: خشونت نسبت به زنان شایع ترین شکل خشونت، همراه با بیشترین احتمال تکرار، کمترین گزارش به پلیس و بیشترین عوارض اجتماعی، روانی و اقتصادی و کاهش آن از اولویت های بهداشت همگانی است. همچنین میزان خشونت علیه همسر توسط مردانی که مبتلا به اختلال مصرف مواد هستند، نسبت به نمونه‌های جمعیت عمومی بیشتر است. ازاین‌رو هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی کمال‌گرایی در رابطه بخشش و تاب‌آوری با خشونت نسبت به زنان دارای همسر مبتلا به اختلال مصرف مواد بود.
روش کار: پژوهش حاضر کاربردی و از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل همه زنان دارای همسر مبتلا به اختلال مصرف مواد در شهر مشهد در سال 1403 بود که 165 نفر از این زنان به صورت نمونه در دسترس در این پژوهش مشارکت نمودند. پرسش‌نامه‌های مورد استفاده در این پژوهش مقیاس بخشش، مقیاس کمال‌گرایی مثبت و منفی، مقیاس تاب‌آوری‌ و پرسش‌نامه خشونت علیه زنان بودند. داده ها با استفاده از نرم افزهای SPSS و LISREL تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج این پژوهش حاکی از برازش مطلوب مدل با داده های تجربی بود به نحوی که کمال‌گرایی، خشونت نسبت به زنان را پیش‌بینی می‌کند؛ همچنین بخشش و تاب‌آوری به واسطه کمال‌گرایی بر روی خشونت نسبت به زنان تأثیرگذار بود.
نتیجه گیری: مطابق یافته‌های این پژوهش، افزایش بخشش و تاب‌آوری در زنان دارای همسر مبتلا به اختلال مصرف مواد، از طریق کاهش کمال‌گرایی در آن‌ها، به کاهش خشونت تجربه شده از سوی همسرانشان کمک می‌کند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند در برنامه‌ریزی‌های آموزشی - اجتماعی و طرح‌ریزی مداخلات اثربخش در زمینه کاهش خشونت نسبت به زنان دارای همسر مبتلا به اختلال مصرف مواد مفید واقع گردد؛ که از اثرات مثبت آن می‌توان به افزایش افزایش سطح کیفیت زندگی زناشویی و کاهش تعارضات زوجین اشاره کرد.