دوره 12، شماره 1 - ( پاییز 1404 )
جلد 12 شماره 1 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
خانم مهشید سعیدی* 
، خانم مهتاب مخلص آبادی فراهانیمخلص آبادی فراهانی ، خانم فاطمه محمدی ، خانم فاطمه نامی ، خانم مینا محمدیان
، خانم مهتاب مخلص آبادی فراهانیمخلص آبادی فراهانی ، خانم فاطمه محمدی ، خانم فاطمه نامی ، خانم مینا محمدیان
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران saeedimahshid9@gmail.com
چکیده: (890 مشاهده)
مقدمه: از چاقی به عنوان یکی از مهمترین چالش های سلامت در تمامی جوامع جهانی یاد میشود که علاوه بر مشکلات جسمانی، باعث افزایش مشکلات روانشناختی به ویژه در زنان می شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان هیجانمدار بر احساس شرم و نگرانی از تصویر بدنی زنان مبتلا به چاقی بود.
روش کار: این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی و کاربردی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به چاقی در استان تهران بود که در سال 1402 به مراکز کاهش وزن مراجعه کرده بودند که با روش نمونهگیری در دسترس تعداد 30 نفر که واجد ملاکهای ورود به مطالعه بودند انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. به منظور جمعآوری دادهها پرسشنامه احساس شرم کوهن و همکاران (2011) و نگرانی از تصویر بدنی لیتلتون (2005)، مورد استفاده قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره با کمک نرم افزار SPSS-27 استفاده شد.
یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که نمرات احساس شرم و نگرانی از تصویر بدنی در گروه آزمایش در پسآزمون در مقایسه با پیشآزمون کاهش نشان داده است (P<0/05) و تفاوت معناداری میان نمرات احساس شرم و نگرانی از تصویر بدنی در گروه آزمایش و گروه کنترل در بخش پسآزمون وجود داشت.
نتیجهگیری: میتوان گفت که درمان هیجانمدار توانسته به صورت اثربخشی سبب بهبود احساس شرم و نگرانی از تصویر بدنی در زنان مبتلا به چاقی شود. از این رو به متخصصان سلامت روان توصیه میشود که از این رویکرد جهت درمان مشکلات روانشناختی مانند شرم و احساس عدم جذابیت ظاهری در افراد مبتلا به چاقی بهره گیرند.
روش کار: این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی و کاربردی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به چاقی در استان تهران بود که در سال 1402 به مراکز کاهش وزن مراجعه کرده بودند که با روش نمونهگیری در دسترس تعداد 30 نفر که واجد ملاکهای ورود به مطالعه بودند انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. به منظور جمعآوری دادهها پرسشنامه احساس شرم کوهن و همکاران (2011) و نگرانی از تصویر بدنی لیتلتون (2005)، مورد استفاده قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره با کمک نرم افزار SPSS-27 استفاده شد.
یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که نمرات احساس شرم و نگرانی از تصویر بدنی در گروه آزمایش در پسآزمون در مقایسه با پیشآزمون کاهش نشان داده است (P<0/05) و تفاوت معناداری میان نمرات احساس شرم و نگرانی از تصویر بدنی در گروه آزمایش و گروه کنترل در بخش پسآزمون وجود داشت.
نتیجهگیری: میتوان گفت که درمان هیجانمدار توانسته به صورت اثربخشی سبب بهبود احساس شرم و نگرانی از تصویر بدنی در زنان مبتلا به چاقی شود. از این رو به متخصصان سلامت روان توصیه میشود که از این رویکرد جهت درمان مشکلات روانشناختی مانند شرم و احساس عدم جذابیت ظاهری در افراد مبتلا به چاقی بهره گیرند.
شمارهی مقاله: 6
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی در پرستاری توانبخشی
دریافت: 1404/2/20 | پذیرش: 1404/7/8 | انتشار: 1404/7/27
دریافت: 1404/2/20 | پذیرش: 1404/7/8 | انتشار: 1404/7/27
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |