دوره 12، شماره 2 - ( زمستان 1404 )                   جلد 12 شماره 2 صفحات 111-101 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران mahsa.jorjorzadeh@gmail.com
چکیده:   (181 مشاهده)
مقدمه: بیماران سایکوسوماتیک با چالش‌های فراوانی در زمینه نگرانی سلامتی و سبک‌زندگی ارتقاءدهنده سلامت مواجه می‌باشند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر نگرانی سلامتی و سبک‌زندگی ارتقاءدهنده سلامت در بیماران سایکوسوماتیک مبتلا به میگرن انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش بیماران سایکوسوماتیک مبتلا به میگرن مراجعه‌کننده به کلینیک‌های روانپزشکی شهر اهواز در سال 1403 بودند. پس از بررسی معیارهای ورود به مطالعه، تعداد 40 نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند به‌عنوان نمونه انتخاب و با روش تصادفی ساده با کمک قرعه‌کشی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت درمان پذیرش و تعهد قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار برای درمان ماند. ابزارهای پژوهش حاضر شامل پرسشنامه نگرانی سلامتی (ولز و دیویس، 1994) و پرسشنامه سبک‌زندگی ارتقاءدهنده سلامت (والکر و همکاران، 1987) بودند. داده‌های این پژوهش با روش‌های خی‌دو و تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS-25 تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین بیماران سایکوسوماتیک مبتلا به میگرن گروه‌های آزمایش و کنترل از نظر جنسیت، تحصیلات و سن تفاوت معناداری وجود نداشت (0/05<P). همچنین، درمان پذیرش و تعهد باعث کاهش نگرانی سلامتی و افزایش سبک‌زندگی ارتقاءدهنده سلامت در بیماران سایکوسوماتیک مبتلا به میگرن شد (0/001>P).
نتیجه‌گیری: طبق نتاج این مطالعه، متخصصان و درمانگران حوزه سلامت می‌توانند از روش درمان پذیرش و تعهد در کنار سایر روش‌های درمانی برای بهبود ویژگی‌های روانشناختی به‌ویژه کاهش نگرانی سلامتی و افزایش سبک‌زندگی ارتقاءدهنده استفاده کنند.
متن کامل [PDF 287 kb]   (92 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری توانبخشی
دریافت: 1404/6/6 | پذیرش: 1404/10/5 | انتشار: 1404/12/12

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.