fa بررسی تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر اساس مدل گراس بر میزان پرخاشگری در افراد وابسته به مواد پژوهشي Research <p>مقدمه: پرخاشگری یکی از متغیرهای زمینه‌ساز در گرایش به سوی مصرف مواد است و افرادی که قادر به کنترل خود در مواجهه با موقعیت‌های پرخاشگرانه و تحریک برانگیز نباشند دارای گرایش بیشتری به سوی مصرف مواد می باشند. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای تنظیم هیجان براساس مدل گراس بر میزان پرخاشگری در افراد وابسته به مواد مخدر انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون بود، جامعه آماری پژوهش را کلیه افراد وابسته به مواد مخدر مراجعه‌کننده به کلینیک‌های ترک اعتیاد شهرستان مریوان در پاییز 1393 تشکیل دادند. نمونه گیری در طی دو مرحله انجام شد در مرحله اول از نمونه گیری در دسترس و در مرحله دوم از نمونه‌گیری تصادفی استفاده گردید و تعداد 30 نفر به طور تصادفی در گروه‌های مداخله و شاهد جایگزین شدند (هر گروه 15 نفر). برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه ویژگی‌های جمعیت شناختی و مقیاس پرخاشگری باس و پری استفاده شد. در فرایند اجرا، گروه مداخله به مدت 8 جلسه تحت آموزش قرار گرفتند و گروه اهدش هیچ گونه مداخله‌ای را دریافت نکردند. برای تحلیل داده‌ها از نسخه 18 نرم افزار SPSS و از روشهای آماری توصیفی و آمار تحلیل کواریانس چند متغیری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات پرخاشگری و مولفه های آن در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد در مرحله پس از مداخله کاهش معنی داری داشته است (001/0P<)؛ همچنین نتایج نشان‌دهنده کاهش معنی دار پرخاشگری کل و مولفه‌های آن پس از مداخله در گروه مداخله بوده است (001/0>p). نتیجه‌گیری: این پژوهش نقش و تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان را بر کاهش پرخاشگری در افراد وابسته به مواد مخدر مورد تایید قرار داد.</p> <p>Introduction: Aggression is one of the known precipitating factors for drug abuse and people with impulse control disorder in disturbing situations are more prone to abuse drugs. So, the aim of this study was to evaluate the effectiveness of emotion regulation strategies for aggression control based on Gross model in substance abusers Methods: This study was a quasi-experimental study with pretest-posttest design, the population consisted of all clients referred to outpatient drug rehabilitation clinics in city of Marivan in the fall of 1393. Sampling was done in two stages, the first stage by purposive sampling and in the second stage 30 participants randomly assigned into control and experimental groups (Each group consisted of 15 clients). Data collection tools consisted of socio demographic questionnaire and Buss-Perry Aggression Scale. The experimental group received 8 sessions of emotion regulation strategies based on Gross model and the control group received only routine interventions. Data analysis was conducted using SPSS 18 software with multivariate analysis of covariance. Results: After intervention, the mean of total aggression score and subscales in the intervention group had a significant decrease than the control group (p<0/001). As well as the results indicate a significant reduction in the mean of total aggression score and subscales after intervention than before in the intervention group (p<0/001). Conclusion: The effect of emotion regulation strategies on aggression control in drug dependent clients confirmed in our study.</p> راهبردهای تنظیم هیجان, مدل گراس, پرخاشگری, وابستگی به مواد Emotion regulation strategies, Gross model, aggression, drug dependence 53 65 http://ijrn.ir/browse.php?a_code=A-10-27-30&slc_lang=fa&sid=1 A Borjali احمد برجعلی 10031947532846002272 10031947532846002272 No Department of Clinical Psychology, University of Allameh Tabataba’i, Tehran, Iran. دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Y Aazami یوسف اعظمی yaazami@yahoo.com 10031947532846002273 10031947532846002273 Yes Department of Clinical Psychology, University of Allameh Tabataba’i, Tehran, Iran. دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران H Chopan حامد چوپان 10031947532846002274 10031947532846002274 No Department of Clinical Psychology, University of Allameh Tabataba’i, Tehran, Iran. دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران D Arab Quhistani داود عرب قهستانی 10031947532846002275 10031947532846002275 No Department of Clinical Psychology, University of Allameh Tabataba’i, Tehran, Iran. دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران