fa تاثیر تمرین تناوبی هوازی بر سطوح پلاسمایی نیتریک اکساید، عملکرد سلولهای اندوتلیال عروقی و پیامدهای ثانویه در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 پژوهشي Research <p>مقدمه: دیابت یک بیماری متابولیکی است که میزان شیوع آن روز به روز در حال افزایش است. بیماران دیابتی با اختلال‌های عملکردی اندوتلیال مواجه هستند. هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر تمرین تناوبی هوازی بر اتساع وابسته به جریان خون براکیال، نیتریت/ نیترات و پیامدهای ثانویه در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بوده است.<br> روش: در این مطالعه نیمه تجربی از میان مراجعه‌کنندگان به مرکز دیابت و بیماری‌های متابولیک شهر تهران در تابستان 1393 که مبتلا به دیابت نوع 2 و پرفشاری خون درمان شده بودند، تعداد 30 نفر انتخاب و به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت سه ماه و سه جلسه در هفته انجام گرفت. پارامترهای بیوشیمیایی گلوکز، کلسترول تام، تری گلیسرید و لیپوپروتئین پر چگالی ، هموگلوبین گلیکوزیله A1C، انسولین پلاسما و غلظت های NOx پلاسما اندازه گیری شدند. تاثیر مداخله تمرینی با استفاده از نسخه 18 نرم افزار SPSS از راه آنالیز واریانس دو طرفه بررسی شد.<br> یافته ها: تمرین ورزشی باعث افزایش معنی دار اکسیژن مصرفی اوج (0/005>) NOx (004/0>P) و کاهش معنی دار سطوح گلوکز (0/023>P) شد. با وجود این ده هفته تمرین تناوبی تاثیر معنی داری بر FMD (0/189<p) br=""> نتیجه گیری: برنامه تمرین تناوبی هوازی برای توسعه عوامل آمادگی هوازی در بیماران دیابت نوع 2 مناسب است. با وجود این، برنامه یاد شده نتوانست تاثیری بر FMD داشته باشد. این نشان می دهد طول دوره تمرینی بیشتر از سازگاری اولیه عملکردی بوده و وارد مرحله سازگاری ساختاری شده است.</p)></p> <p></p> <p>Introduction: Diabetes is a metabolic disease that its prevalence is increasing day by day. Diabetes patients are encounter with endothelial dysfunction. The purpose of this study was to investigate the effects of aerobic interval training on flow- mediated dilation endothelial brachial, nitrite/ nitrate (NOx) and secondary outcome in type 2 diabetes patients.<br> Method: In this quasi-experimental study, thirty diabetic patients referred to diabetes and metabolic centers of Tehran recruited in the summer of 1393.All the subjects had type 2 diabetes and well controlled hypertension . They divided into two equal intervention and control groups . Training program underwent 3 session in week for 3 month. The biochemical parameter of glucose, total cholesterol, triglyceride and HDL, HbA1c, insulin and NOx was measured. The effect of training intervention was analyzed with two way- ANOVA by SPSS 18 version.<br> Results: Exercise training caused a significant increase in VO2 peak (P< 0.005), NOx (P< 0.004), while significantly reduced glucose level (P< 0.023). However, ten weeks of interval training had not any significant effects on Flow Mediated Dilation (P< 0.189).<br> Conclusion: Arobic interval training is an appropriate intervention for development of physical fitness factors in type 2 diabetes patients. However, this exercise training can&rsquo;t improve FMD index. It seemed&nbsp;&nbsp;&nbsp; that duration of exercise training was more than the initial adjustment phase is functional, and which entry to structural adaptation.</p> <p></p> دیابت ملیتوس نوع 2, شاخص FMD, مقاومت انسولین, تمرین تناوبی ورزشی Diabetes mellitus type 2, FMD Index, Insulin resistance, Interval Exercise Training. 27 39 http://ijrn.ir/browse.php?a_code=A-10-27-44&slc_lang=fa&sid=1 AR Ghardashi Afousi علیرضا قارداشی افوسی Ghardashi.a@ut.ac.ir 10031947532846001761 10031947532846001761 Yes University of Tehran, Tehran دانشگاه تهران، تهران، ایران A Gaeini عباسعلی گائینی 10031947532846001762 10031947532846001762 No Faculaty of Physical Education and Sport Sience, University of Tehran, Tehran. Iran. دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران B Gholami Borujeni بهنام غلامی بروجنی 10031947532846001763 10031947532846001763 No Bo Alisina University, Hamedan, Iran دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران