fa اثر بخشی خنده درمانی کاتاریا و فعالیت های فیزیکی بر امید و معناجویی در سالمندان شهر تهران پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>مقدمه: </strong>تحقیقات بسیاری تاثیر بسزای فعالیت فیزیکی و خنده را در بهبود عملکرد روانی و جسمانی افراد نشان داده است. از این رو، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر خنده درمانی و فعالیت های فیزیکی در امید و معناجویی سالمندان می باشد.</p> <p dir="RTL"><strong>روش کار:</strong> پژوهش حاضر، از نوع تحقیق نیمه تجربی با پیش و پس آزمون با گروه شاهد است. جامعه آماری این پژوهش پارک ها و بوستان های منطقه شهری 5 تهران می باشد. از میان شرکت کنندگان، 28 سالمند واجد شرایط انتخاب و به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. گروه مداخله خنده درمانی کاتاریا و فعالیت های فیزیکی را در طول هشت جلسه (هفته ای یک جلسه، هر جلسه به طور متوسط 90 دقیقه) دریافت کردند. در این تحقیق از پرسشنامه امید اشنایدر ، پرسشنامه معناجویی فرانکل، پرسشنامه معاینه مختصر روانی استفاده شد. تحلیل آماری با استفاده از تی مستقل و با کمک نرم افزار <span dir="LTR">SPSS</span> نسخه 18 انجام شد.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته</strong><strong><span dir="LTR">‌</span></strong><strong>ها:</strong> نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین امید به زندگی در سالمندان قبل و بعد از خنده درمانی کاتاریا وجود داشت (001/0 = <span dir="LTR">P</span>). نتایج همچنین بیانگر آن بود که در نمرات میانگین معنای زندگی سالمندان قبل و بعد از انجام مداخله تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0 = <span dir="LTR">P</span>).</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه گیری:</strong> نتایج نشان داد که خنده درمانی کاتاریا و فعالیت های فیزیکی تاثیر معناداری در افزایش امید به زندگی سالمندان دارد. لذا، می<span dir="LTR">‌</span>تواند به عنوان مداخله درمانی در بالابردن امید در میان سالمندان مورد توجه قرار بگیرد.</p> <p dir="RTL"></p> <p><strong>Introduction</strong>: Several studies have shown the influence of physical activity and laughter in improving mental and physical functioning. Therefore, the aim of current research was to investigate the efficacy of laughter therapy and physical activity on hope and meaningfulness in life among elderlies<span dir="RTL">.</span></p> <p><strong>Methods</strong><strong><span dir="RTL">:</span></strong> This was a quasi-experimental study with pre- and post- tests. The study population included elderlies in parks of zone five of Tehran city. Twenty eight elderlies were selected with regards to the criteria. They were randomly assigned to control and experimental groups. The experimental group received techniques of laughter therapy and physical activity for eight treatment sessions (90 minutes for each session per week). The research instruments were meaning in life index, Snyder<span dir="RTL">&rsquo;</span>s hope scale, and mini-mental state examination. Statistical analyses were conducted by dependent t-test and SPSS software version 18<span dir="RTL">.</span></p> <p><strong>Results</strong><strong><span dir="RTL">:</span></strong> There was a significantly difference in hope in life between elderlies in pre- and post-tests (P < 0.05). There was no significant difference between the mean scores of meaning of life in elderlies in pre- and post<span dir="RTL">-</span>tests (P < 0.05<span dir="RTL">).</span></p> <p><strong>Conclusions</strong><strong><span dir="RTL">:</span></strong> The results indicated that laughter therapy and physical activity had a significant influence on increasing hope in life amongst elderlies. Hence, it can be considered as a therapeutic intervention in enhancing the level of hope in elderlies<span dir="RTL">.</span></p> <p></p> خنده درمانی,فعالیت فیزیکی, امید, زندگی,سالمندان Laughter Therapy,Physical Activity,Hope,Life,Aged 40 48 http://ijrn.ir/browse.php?a_code=A-10-27-54&slc_lang=fa&sid=1 Marjan Madadi مرجان مددی 10031947532846003314 10031947532846003314 No Islamic Azad University, Branch of Arak, Arak, Iran گروه مشاوره، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران Anahita Khodabakhshi Koolaee آناهیتا خدابخشی کولایی a.khodabakhshid@khatam.ac.ir 10031947532846003315 10031947532846003315 Yes Faculty of Human Sciences, Khatam University, Tehran, Iran گروه مشاوره و روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران