fa مقایسه خودپنداره و کیفیت زندگی سالمندان مقیم و غیر مقیم آسایشگاه‌های شهر تهران پژوهشي Research مقدمه: خودپنداره متغیر مهمی در حوزه سالمندی است که کمتر به آن توجه شده است. همچنین کیفیت زندگی یکی از مهمترین شاخص‌های توسعه انسانی است. این مطالعه با هدف تعیین و مقایسه خودپنداره و کیفیت زندگی سالمندان مقیم و غیرمقیم آسایشگاه‌های سالمندی شهر تهران در سال 1394 انجام پذیرفت.<br> روش کار: در این مطالعه مطالعه توصیفی- تحلیلی که جامعه آماری پژوهش آن شامل کلیه سالمندان مقیم و غیرمقیم آسایشگاه‌های سالمندی شهر تهران بود تعداد 217 نفر در هر گروه سالمندان مقیم و غیرمقیم آسایشگاه‌ها به روش نمونه گیری تصادفی سهمیه‌ای انتخاب شدند. نمونه گیری برای سالمندان مقیم مراکز سالمندی به روش نمونه تصادفی سهمیه‌ای بود و از هر آسایشگاه به نسبت تعداد سالمندان مقیم، نمونه‌گیری تصادفی بعمل آمد. نمونه‌گیری برای سالمندان غیرمقیم مراکز سالمندی بصورت در دسترس و با در نظر گرفتن همتاسازی از نظر سن و جنسیت انجام پذیرفت. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های خودپنداره راجرز و پرسشنامه کیفیت زندگی سالمندان لیپاد استفاده شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نسخه 18 نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل با استفاده از شاخص‌های مرکزی و پراکندگی آمار توصیفی شامل فراوانی، میانگین و انحراف معیار و آمار استباطی شامل کای اسکوئر- پیرسون، کلموگروف اسمیرنوف، آزمون تی مستقل، آزمون ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.<br> یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که میانگین خودپنداره سالمندان مقیم و غیرمقیم آسایشگاه‌های سالمندی شهر تهران به ترتیب 47/1 &plusmn; 25/8 و 63/1 &plusmn; 14/8 بود. این متغیر در این دو گروه تفاوت معناداری نداشت و میانگین کیفیت زندگی سالمندان مقیم و غیرمقیم آسایشگاه‌های سالمندی شهر تهران به ترتیب 80/9 &plusmn; 88/27 و 79/10 &plusmn; 81/31 بود. و متغیر کیفیت زندگی (000/0 = P) در این دو گروه تفاوت معنادار داشت. بین خودپنداره و کیفیت زندگی سالمندان مقیم (P برابر با 001/0) و غیرمقیم (P برابر با 014/0) سراهای سالمندی رابطه معناداری وجود دارد.<br> نتیجه گیری: با توجه به یافته‌ها جهت ایجاد تغیرات، پیشنهادهایی در ارتباط با آموزش به خانواده در مـورد بـازنگری در سپردن سالمندان به خانه‌های سـالمندی و نیـز بهبـود کیفیـت و افزایش امکانات محیطی و رفـاهی خانه‌های سـالمندان، مشـابه نمودن محیط خانه‌های سالمندی به محیط خـانواده افـراد تـا حـد امکان و نیز ترغیب خانواده‌ها و دوستان فرد سـالمند بـه سرکشـی منظم به فرد، افزایش خدمات رفاهی و توانبخشی توسط مسئولین و توانمند سازی سالمندان می‌تواند سودمند باشد.<br> <br> &nbsp; <strong>Introduction:</strong> Self-concept is an important variable in the field of elderly, to which little attention has been paid. Also, quality of life is one of the most important factors of human development. The aim of this study was to determine and compare self-concept and quality of life between residential and non-residential elderlies of nursing homes in Tehran, Iran, in 2015.<br> <strong>Methods:</strong> This study was descriptive-analytical study. The population of this study consisted of all non-residential and residential elderly people (n = 434) living in nursing homes of Tehran. The participants were allocated into two equal groups (n = 217) of residential and non-residential elderlies using the accidental sampling method. Data were collected using the Rogers self-concept scale, elderly quality of life questionnaire (LIPAD), and demographic questionnaire. The data were analyzed using descriptive statistics (frequency, mean, standard deviation) and inferential statistics (Chi-square test, Kolmogorov-Smirnov test and independent t-test) by the SPSS 18 software.<br> <strong>Results:</strong> Results showed that the mean values of self-concept for residential and non-residential elderlies were 8.25 &plusmn; 1.47 and 8.14 &plusmn; 1.63, respectively, which was not significantly different between the two groups. Also, the mean values of quality of life for residential and non-residential elderlies were 27.88 &plusmn; 9.80 and 31.81 &plusmn; 10.79, respectively, which was significantly different between the two groups (P = 0.000). The results showed that there was a significant relationship between self-concept and quality of life in residential elderly people (P = 0.001) and non-residential elderly people (P = 0.014).<br> <strong>Conclusions:</strong> According to the results of the present study, encouraging the elderlies&#39; families to not send them to the nursing homes, improving and increasing the environmental facilities of the nursing homes, making the environment of these homes similar to their family homes, encouraging the elderlies&#39; family or friends to regularly visit them, increasing the rehabilitation services and empowering the elderly can be helpful to improve the elderlies&#39; quality of life.<br> <br> &nbsp; خودپنداره, کیفیت زندگی, سالمندان مقیم و غیرمقیم, آسایشگاه Self-Concept, Quality of Life, Residential and Non-residential Elderlies 38 44 http://ijrn.ir/browse.php?a_code=A-10-202-1&slc_lang=fa&sid=1 جواد شعبانی 10031947532846002785 10031947532846002785 No Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran دانـشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، ایران Abolfazl Rahgoi ابوالفضل ره گوی rahgouin@yahoo.com 10031947532846002786 10031947532846002786 No Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran دانـشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، ایران Kian Nourozi کیان نوروزی 10031947532846002787 10031947532846002787 No Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran دانـشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، ایران Mehdi Rahgozar مهدی رهگذر 10031947532846002788 10031947532846002788 No Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran دانـشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، ایران Masoumeh Yadollahi مهدی شعبانی 10031947532846002789 10031947532846002789 No Tehran University of Medical Sciences and Health Services, Tehran, Iran دانشگاه علوم پزشکی همدان، ایران