fa بررسی مقایسه ایی تأثیر برنامه بازگشت به اجتماع و برنامه‌های روان درمانی سنتی بر شدت علائم و مهارتهای ارتباطی و تعاملی بیماران روانی مزمن پژوهشي Research مقدمه: نقائص در مهارتهای اجتماعی و زندگی بیماران روانی مزمن و عدم رضایتمندی از داروهای موجود، یک دلیل منطقی را برای ایجاد مداخلات جدید بوجود آورده است. برنامه بازگشت به اجتماع یکی از چند برنامه مرتبط با مهارتهای زندگی اجتماعی و مستقل است که اطلاعات و مهارتهایی را به بیماران روانی مزمن آموزش می‌دهد. هدف از این مطالعه، بررسی مقایسه‌ای شدت علائم و مهارتهای ارتباطی و تعاملی بیماران روانی مزمن بعد از آموزش برنامه بازگشت به اجتماع و برنامه‌های روان درمانی سنتی مراکز روزانه شهر همدان انجام گرفت.<br> روش کار: مطالعه حاضر بصورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون بود. به این منظور 40 بیمار مبتلا به اختلالات روانی مزمن (اسکیزوفرنیا و اختلال خلقی) مراجعه کننده به مراکز توانبخشی سرپایی شهر همدان بصورت در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از وش تصادفی ساده در دو گروه آموزش برنامه بازگشت به اجتماع (20 مورد) و برنامه‌های روان درمانی سنتی (20 مورد) قرار گرفتند. گروه آزمون برنامه بازگشت اجتماع را در 16 جلسه آموزشی 60-90 دقیقه‌ای، بصورت 2 روز در هفته به مدت دو ماه دریافت کردند و گروه روان درمانی سنتی هم در طی این مدت از خدمات کاردرمانی و مشاوره معمول مرکز استفاده می‌کردند. بیماران در هردو گروه قبل و بعداز اجرای برنامه آموزشی توسط پرسشنامه مهارتهای ارتباطی و تعاملی (ACIS: Assessment of Communication and Interaction Skill) و مجموعه مقیاس علائم مثبت و منفی (PANSS: Positive And Negative Syndrome Scale) مورد ارزیابی قرار گرفتند. جهت تحلیل اختلاف میانگین‌ها در دو گروه از آزمون من- ویتنی استفاده شد.<br> یافته‌ها: بیماران گروه برنامه بازگشت به اجتماع در مقایسه با گروه روان درمانی سنتی پس از اجرای برنامه‌ها در ابعاد مبادله اطلاعات (001/0 = P)، روابط و مناسبات (0001/0 = P) و نمره کل (0001/0 = P) از پرسشنامه مهارتهای ارتباطی و تعاملی و در بعد علائم مثبت (01/0 = P) از پرسشنامه مجموعه مقیاس علائم مثبت و منفی، تغییر معناداری را نشان دادند.<br> نتیجه گیری: براساس یافته‌های پژوهش، اجرای برنامه بازگشت به اجتماع در مقایسه با برنامه‌های روان درمانی معمول مراکز روزانه، نقش مهمی را در بهبود مهارتهای ارتباطی، تعاملی و نیز کاهش علائم مثبت بیماران روانی مزمن در جامعه‌ی مورد مطالعه ایفا می‌کند، البته برای بررسی نتایج درازمدت برنامه در این بیماران نیاز به مطالعات پیگیری می‌باشد.<br> <br> &nbsp; <strong>Introduction:</strong> Deficits in social and living skills of chronic mental patients and the unsatisfactoriness of current drug, provide a strong rationale for developing new interventions. Community Re-Entry Program is one of the programs related to social and independent living skills that provides patients with chronic mental disorders with some information and skills. The aim of the present study was to compared symptoms severity and communication and interaction skills of outpatients with severe mental disorders after the Community Re-entry and conventional Psychotherapy programs.<br> <strong>Methods:</strong> This study was a quasi-experimental design with pre-test, post-test. To this end, 40 patients with severe mental disorders (schizophrenia and mood disorder) referring to daily rehabilitation centers of Hamadan and using simple randomization divided into an Community Re-entry Program (N = 20) and a Conventional Psychotherapy Programs (N = 20) group. The community rehabilitation program group received in 16 60-90-minute educational sessions held twice a week for two months. The conventional Psychotherapy group were used from psychotherapy and occupational therapy. Both groups were evaluated using Assessment of Communication and Interaction Skills (ACIS) questionnaire and positive and negative symptom scales (PANSS) before and after the intervention. To analyze of Mean difference in the two groups, were used from U Mann-Witny test.<br> <strong>Results:</strong> The results showed that the two groups were the same in terms of age, marital status and employment levels. Patients who received Community Re-entry Program showed a significant change in information exchange (P = 0.001), relations (P = 0.0001) and total score of ACIS questionnaire (P = 0.0001) and in the positive symptoms (P = 0.01) of PANSS questionnaire compared to the conventional psychotherapy group.<br> <strong>Conclusions:</strong> The results showed that Community Re-Entry Program in compared with conventional psychotherapy daily centers played an important role in improving communication and interaction skills among patients with severe mental disorders in the study population. Yet, future studies are required to assess the long-term clinical effects of this program.<br> &nbsp; برنامه بازگشت به اجتماع, مهارت‌های ارتباطی و تعاملی, شدت علائم, بیماران روانی مزمن Community Re-entry Program, Communication and Interaction Skills, Symptoms Severity, Patients with Chronic Mental Disorders 21 28 http://ijrn.ir/browse.php?a_code=A-10-204-1&slc_lang=fa&sid=1 Farkhondeh Jamshidi فرخنده جمشیدی farkhondeh.jamshidi@yahoo.com 10031947532846002662 10031947532846002662 No Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Shahin Tohidi شهین توحیدی tohidi_sh@yahoo.com 10031947532846002663 10031947532846002663 No Lorestan University of Medical Sciences, Lorestan, Iran دانشگاه علوم پزشکی لرستان، لرستان، ایران Arezoo Shayan آرزو شایان arezoo.shayan2012@yahoo.com 10031947532846002664 10031947532846002664 Yes Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران