<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iranian Journal of Rehabilitation Research in Nursing</title>
<title_fa>نشریه پژوهش توانبخشی در پرستاری</title_fa>
<short_title>IJRN</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ijrn.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2383-434X</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2383-4358</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>8</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.22034/ijrn</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>14</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>8888</journal_id_nlai>
<journal_id_science>13</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1399</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2021</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>7</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تأثیر هشت هفته تمرین ترکیبی قدرتی-تعادلی بر قدرت عضلانی، تعادل و کیفیت زندگی کودکان مبتلا به فلج مغزی مونوپلژی</title_fa>
	<title>Effect of Eight-Week Combined Strength-Balance Training on Muscle Strength, Balance and Quality of Life in Children with Monoplegic Cerebral Palsy</title>
	<subject_fa>توانبخشی در علوم ورزشی</subject_fa>
	<subject>Rehabilitation in Sport Sciences</subject>
	<content_type_fa>كاربردي</content_type_fa>
	<content_type>Applicable</content_type>
	<abstract_fa>&lt;strong&gt;مقدمه:&lt;/strong&gt; فلج مغزی یکی از شایعترین اختلالات حسی-حرکتی است که می تواند منجر به محدودیت های حرکتی و کاهش مشارکت اجتماعی در کودکان شود. بنابراین، تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات ورزشی ترکیبی قدرتی-تعادلی بر قدرت عضلانی، تعادل ایستا و کیفیت زندگی کودکان فلج مغزی مونوپلژی انجام شد.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;روش کار: &lt;/strong&gt;مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی و به شکل پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. شانزده پسر مبتلا به فلج مغزی مونوپلژی با میانگین سنی (1/41&amp;plusmn;13/48) سال به روش نمونه گیری داوطلبانه در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 8 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی های گروه تجربی در یک برنامه تمرین ترکیبی قدرتی و تعادلی (سه روز در هفته و به مدت 8 هفته) شرکت کردند، در حالی که آزمودنی های گروه کنترل در هیچ برنامه ورزشی شرکت نداشتند. قدرت عضلانی، تعادل ایستا و کیفیت زندگی قبل و بعد از پروتکل تمرینات ورزشی ارزیابی شدند.داده ها با استفاده از آزمون های t زوجی و t مستقل و در سطح معنی داری کمتر از 0/05 تجزیه و تحلیل شدند.&amp;nbsp;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;یافته ها: &lt;/strong&gt;نتایج پژوهش حاضر نشان داد که پس از هشت هفته تمرین ترکیبی قدرتی-تعادلی، میزان قدرت در دست مبتلا و غیرمبتلا،تعادل ایستا و کیفیت زندگی در آزمودنی های گروه تمرین ورزشی بهبود معنیداری نسبت به مقادیر پایه داشت (P&lt;0/001). همچنین، میزان دامنه تغییرات تمامی متغیرهای مورد مطالعه در گروه تمرین ورزشی نسبت به گروه کنترل به طور معنیداری بالاتر بود(P&lt;0/01)&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;نتیجه گیری:&lt;/strong&gt; انجام تمرینات ورزشی ترکیبی میتواند در بهبود قدرت عضلانی، تعادل و کیفیت زندگی کودکان فلج مغزی مونوپلژی مؤثر باشد. با این حال، اظهار نظر قطعی در این زمینه منوط به انجام تحقیقات بیشتر می باشد.</abstract_fa>
	<abstract>&lt;strong&gt;Introduction:&lt;/strong&gt; Cerebral palsy is the most common sensory-motor disorder that causes movement restriction and reducing social participation in children. Therefore, the purpose of this study was to investigate the effect of eight-week combined strength-balance training on muscle strength, balance, and quality of life in children with monoplegic cerebral palsy.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Methods:&lt;/strong&gt; The present study was quasi-experimental and was conducted as a pretest-posttest with a control group. Sixteen boys, with the average age (13.48 &amp;plusmn; 1.41 years) and with monoplegia cerebral palsy, were voluntarily selected and randomly divided into equal experimental (N = 8) and control (N = 8) groups. Participants in the experimental group participated in a combined strength and balance training program (3 days per week, for eight weeks). In contrast, those in the control group did not participate in an exercise program. Muscle strength, static balance, and quality of life were assessed before and after the exercise protocol. Data were analyzed using pair t and independent t-tests at a significance level of 0.05.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; After the 8-week training, a strength of the superior and affected hand, static balance, and quality of life, participants in the experimental group had significant improvement over their baseline values (P &lt; 0.001). The range of changes in all studied variables in the experimental group was significantly higher than the control group (P &lt; 0.01).&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Conclusions:&lt;/strong&gt; Combining exercise training can improve muscle strength, balance, and quality of life in children with monoplegia cerebral palsy. However, a definite statement in this regard is required to further investigation.</abstract>
	<keyword_fa>تمرین ورزشی, قدرت عضلانی, تعادل, کیفیت زندگی, فلج مغزی</keyword_fa>
	<keyword>Exercise Training, Muscle Strength, Balance, Quality of Life, Cerebral palsy</keyword>
	<start_page>52</start_page>
	<end_page>62</end_page>
	<web_url>http://ijrn.ir/browse.php?a_code=A-10-498-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Abbas</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sadeghi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صادقی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>dr.sadeghi85@gmail.com</email>
	<code>10031947532846007394</code>
	<orcid>10031947532846007394</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Department of Sport Sciences, Faculty of Social Sciences, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران  dr.sadeghi85@gmail.com</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hassan</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Pourrazi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پوررضی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>purrazi.h@gmail.com</email>
	<code>10031947532846007395</code>
	<orcid>10031947532846007395</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Department of Sport Sciences, Faculty of Social Sciences, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Sanaz</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mafi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ساناز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مافی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846007396</code>
	<orcid>10031947532846007396</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Ms of exercise physiology, Allame Gazvini Institute, Qazvin, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی بالینی، موسسه علامه قزوینی، قزوین، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
