fa اثربخشی آموزش خودمراقبتی ، بر عملکرد کلی مبتلایان به اسکیزوفرن، مبتنی بر مدل خود مراقبتی اورم پرستاری توانبخشی Rehabilitation Nursing پژوهشي Research <strong>مقدمه:</strong> اختلال اسکیزوفرنیا به عنوان شدیدترین اختلال روان پریشی، از ناتوان کننده ترین بیماری برای بیمار و خانواده وی محسوب میگردد. اختلال ناتوان کننده ایست که اثرات منفی زیادی برعملکرد اجتماعی مبتلایان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی یک برنامه خود مراقبتی مبتنی بر مدل اورم برارتقاء عملکرد کلی مبتلایان به اسکیزوفرن انجام شد.<br> <strong>روش کار:</strong> این پژوهش، در دو مرحله کیفی وکمی( کارآزمایی بالینی )در سال 1398 انجام گردید. در مرحله کیفی برنامه &quot;آموزش خود مراقبتی &quot; بر اساس مدل خود مراقبتی اورم، تدوین، و بصورت کار آزمایی بالینی با پی گیری سه ماهه اجرا و ارزیابی گردید. در ابتدا پیش نویس برنامه تدوین و با استفاده از تکنیک رند روایی محتوای مورد بررسی و نهایی گردید. در مرحله اجرا، تعداد 70 نمونه در دو گروه کنترل ( 35 نفر) و آزمون (35 نفر) شرکت که به روش آسان تداومی انتخاب و بطور تصادفی ساده در دو قرار گرفتند شرکت داشتند. معیار ورود شامل: حداقل دو سال سابقه بیماری و دارا بودن معیارهای زمان ترخیص طبق نظر روانپزشک بود. گروه آزمون در برنامه آموزش خود مراقبتی در هشت جلسه نود دقیقه ای شرکت نمودند و گروه کنترل در سه جلسه گروهی شرکت و به بیان مشکلات و تجارب خود پرداختند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه عملکرد کلی بیماران اسکیزوفرن ( GAF ) در شروع مطالعه، یک ماه وسه ماه بعد از مداخله جمع اوری و توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 و آزمون آماری توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شدند.<br> <strong>یافتهها:</strong> یافته ها نشان داد؛ بین دو گروه کنترل ( 03 / 8 &plusmn; 57 / 55 ) و آزمون ( 46 / 7 &plusmn; 06 / 55 ) قبل از مداخله، تفاوت معناداری مشاهده نشد ( 05 / 0 < P )<br> ولی یک ماه و سه ماه بعد از مداخله، به ترتیب با اختلاف میانگین ( 514 / 7 - و 543 / 5 -) عملکرد بیماران گروه آزمون بیشتر از گروه کنترل بود( 05 / 0 >P)<br> <strong>نتیجه گیری</strong>: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد؛ آموزش خود مراقبتی بر اساس مدل خود مراقبتی اورم میتواند موجب افزایش میانگین عملکرد کلی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی شود. <div></div> <strong>Introduction:</strong> Schizophrenia has a significant effect on the performance of patients, mostly Global of Functioning. The aim was to evaluate a self-care program&#39;s effectiveness based on Orem&#39;s model on the global function (GF) of patients with schizophrenia.<br> <strong>Methods:</strong> Self-Care Training program was developed and evaluated based on the Orem self-care model in two phases. At first, in the qualitative phase, The program was designed and then implemented as a clinical trial with a three-month follow-up. In the implementation phase, 70 samples participated in a clinical trial study in control groups (35 people) and intervention (35 people). Examples were selected by simple random sampling. Then, randomly assigned to either the intervention and control group. The self-care intervention group participated in eight ninety-minute sessions, and the control group participated in three group sessions and expressed their problems and experiences. Data analyzed using the General Functioning Schisofern Patients&#39; Questionnaire (GAF) at the beginning of the study, one month and three months after the Intervention was collected. The data were analyzed via SPSS version 20 and through the statistical exams.<br> <strong>Results:</strong> The findings of the study showed that there was no significant difference between the control groups (55.57&plusmn; 8.03) and the Intervention (55/06 &plusmn; 7.46) before the Intervention (P > 0.05). However, one month and three months after the study, the performance of the patients in the experimental group was higher than the control group (P < 0.05), with a mean difference (-54.543and-7.544), respectively.<br> <strong>Conclusions: </strong>The study results showed that self-care training based on Orem&#39;s self-care model could increase patients&#39; overall performance with schizophrenia. Therefore, it seems that such educational interventions with long-term follow-up are not only practical but also necessary. خود مراقبتی, اسکیزوفرنی, عملکرد کلی, خودمراقبتی اورم self-care, schizophrenia, overall performance 40 51 http://ijrn.ir/browse.php?a_code=A-10-504-1&slc_lang=fa&sid=1 sara Khalatbari Zamanpoor1 سارا خلعتبری khalatbaris@yahoo.com 10031947532846007391 10031947532846007391 No Student Research Committee, Faculty of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran کارشناس ارشد دانشگاه علوم پزشکی-پرستاری، مرکز تحقیقات پرستاری مامایی، گروه روانپرستاری، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران Saied Pahlevanzadeh2 سعید پهلوان زاده pahlavanzadeh@nm.mui.ac 10031947532846007392 10031947532846007392 No Faculty of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran مربی دانشگاه علوم پزشکی، مربی پرستاری، مرکز تحقیقات پرستاری مامایی، گروه روانپرستاری، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Nasrollah Alimohammadi نصرالله علیمحمدی alimohammadi@nm.mui.ac 10031947532846007393 10031947532846007393 Yes Associate Professor ,Nursing and Midwifery Care Research Center, Faculty of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical, Sciences, Isfahan, Iran دانشیار، گروه پرستاری مراقبت های ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران alimohammadi@nm.mui.ac.ir