fa مقایسه اثربخشی درمان هیجان‌مدار و درمان پذیرش و تعهد بر تحمل آشفتگی زوجین ناسازگار روانشناسی در پرستاری توانبخشی Psychology in Rehabilitation Nursing پژوهشي Research <span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri=""><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">مقدمه: </span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">زوجین ناسازگار دارای مشکلات هیجانی، شناختی و اجتماعی بسیاری از جمله در زمینه تحمل آشفتگی هستند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان هیجان‌مدار و درمان پذیرش و تعهد بر تحمل آشفتگی زوجین ناسازگار انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri=""><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">روش کار: </span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش زوجین ناسازگار مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره خانواده شهر تربت جام در سال 1398 بودند. نمونه پژوهش 24 زوج بودند که پس از بررسی ملاک‌های ورود به مطالعه با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی با قرعه‌کشی در سه گروه مساوی (هر گروه 8 زوج) شامل دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش اول به روش زوج درمانی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت درمان هیجان‌مدار و گروه آزمایش دوم به روش زوج درمانی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت درمان پذیرش و تعهد قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش ماند. ابزارهای پژوهش شامل فرم اطلاعات جمعیت‌شناختی، مقیاس سازگاری زناشویی و مقیاس تحمل آشفتگی بودند. داده‌ها با آزمون‌های کای اسکوئر، تحلیل کوواریانس تک‌متغیری و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار </span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" times="">SPSS</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin=""> نسخه 20 تحلیل شدند.</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri=""><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">یافته‌ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">یافته‌ها نشان داد که گروه‌های آزمایش و کنترل از نظر سطح تحصیلات و دامنه سنی تفاوت معنی‌داری نداشتند </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">(0/05</span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" times="">P></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">)</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">. همچنین، هر دو روش </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">درمان هیجان‌مدار و درمان پذیرش و تعهد در مقایسه با گروه کنترل باعث افزایش تحمل آشفتگی زوجین ناسازگار شدند </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">(0/001</span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" times="">P<</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">)</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">، اما بین دو روش مذکور در افزایش تحمل آشفتگی زوجین ناسازگار تفاوت معنی‌داری وجود نداشت </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">(0/05</span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" times="">P></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">)</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri=""><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">نتیجه‌گیری: </span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">نتایج نشان داد که هر دو روش </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">درمان هیجان‌مدار و درمان پذیرش و تعهد باعث افزایش تحمل آشفتگی زوجین ناسازگار</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin=""> شدند و بین آنها تفاوت </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">معنی‌داری </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="">وجود نداشت. بنابراین، متخصصان سلامت و درمانگران می‌توانند از هر دو روش مذکور برای بهبود تحمل آشفتگی در گروه‌های آسیب‌پذیر از جمله زوجین ناسازگار استفاده نمایند.</span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</span> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Introduction:</span></span></b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> Incompatible couples have many emotional, cognitive and social problems, including in the field of distress tolerance. Therefore, the present study was conducted with the aim of comparison the effectiveness of emotion-focused therapy and acceptance and commitment therapy on distress tolerance of incompatible couples.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Methods: </span></span></b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">This study was a semi-experimental with a pretest-posttest design with a control group. The research population was incompatible couples who referred to the Family Counseling Center of Torbat-e-Jam in 2019 year. The research sample was 24 couples who after reviewing the inclusion criteria were selected by purposeful sampling method and were replaced randomly with the lottery in three equal groups (8 couples in each group) including two experimental groups and one control group. The first experimental group with couple therapy method 8 sessions of 90 minutes underwent the emotion-focused therapy and the second experimental group with couple therapy method 10 sessions of 90 minutes underwent the acceptance and commitment therapy and the control group remained on the waiting list for training. Research tools included demographic information form, marital adjustment scale and distress tolerance scale. Data were analyzed with chi-square, univariate analysis of covariance and Bonferroni post hoc test in SPSS version 20 software.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Results: </span></span></b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The findings showed that the experimental and control groups did not have significantly different in terms of education level and age range (P>0.05). Also, both emotion-focused therapy and acceptance and commitment therapy in compared to the control group increased the distress tolerance of incompatible couples (P<0.001), but there was no significant difference between the two mentioned methods in increasing the distress tolerance of incompatible couples (P>0.05).</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Conclusion: </span></span></b><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The results showed that both methods of emotion-focused therapy and acceptance and commitment therapy increased the distress tolerance of incompatible couples and there was no significant difference between them. Therefore, health professionals and therapists can use both mentioned methods to improve distress tolerance in vulnerable groups, including incompatible couples.</span></span></span></span></span><br> <br> &nbsp; درمان هیجان‌مدار, درمان پذیرش و تعهد, زوج درمانی, تحمل آشفتگی, زوجین ناسازگار. Emotion-Focused Therapy, Acceptance and Commitment Therapy, Couple Therapy, Distress Tolerance, Incompatible Couples. 55 66 http://ijrn.ir/browse.php?a_code=A-10-678-1&slc_lang=fa&sid=1 Hossein Zaimi حسین زعیمی zaeimi.1900@gmail.com 100319475328460010408 100319475328460010408 No PhD Student of Counseling, Department of Educational Sciences and Psychology, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Iran ORCID: 0000-0001-7998-7386 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران Alireza Rajaei علیرضا رجایی rajaei_46@yahoo.com 100319475328460010409 100319475328460010409 Yes Associate Professor, Department of Educational Sciences and Psychology, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Iran دانشیار، گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران rajaei_46@yahoo.com MohammadReza Saffarian Tousi محمدرضا صفاریان طوسی saffarianreza1965@gmail.com 100319475328460010410 100319475328460010410 No Assistant Professor, Department of Educational Sciences and Psychology, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Iran ORCID: 0000-0002-0866-7892 استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران Hamid Nejat حمید نجات hnejat54@yahoo.com 100319475328460010411 100319475328460010411 No Assistant Professor, Department of Educational Sciences and Psychology, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Iran ORCID: 0000-0001-7626-3665 استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران