fa بررسی مقایسه‌ای اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر شفقت بر خودمراقبتی و هموگلوبین گلیکوزیله در بیماران دیابتی روانشناسی در پرستاری توانبخشی Psychology in Rehabilitation Nursing پژوهشي Research <br> <span style="font-size:16px;"><span style="font-family:nasimYW;"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">مقدمه</span></b><span lang="FA">: بیماری دیابت یکی از مشکلات مزمن پزشکی با&nbsp; گسترش بسیار سریع درجهان است. این بیماری مربوط به افزایش قند خون در افراد است. جهت کنترل قند خون بیماران تشویق آنها به خود مراقبتی ضروری است.. هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه‌ای اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی&nbsp; بر شفقت&nbsp; بر خودمراقبتی و هموگلوبین گلیکوزیله در بیماران دیابتی بود.</span></span></span></span><br> <span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">روش کار</span></b><span lang="FA">: این مطالعه با طرح نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش بیماران دیابتی عضو انجمن دیابت همدان در سال 1400 بودند. تعداد 48 نفر از این بیماران با روش&nbsp; نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و با روش تصادفی ساده در &nbsp;سه گروه قرار&nbsp; گرفتند. برنامه&nbsp; درمان شناختی - رفتاری و برنامه درمان مبتنی بر شفقت به مدت 8 جلسه (هفته ای دو بار به مدت 90 دقیقه) اجرا شد و گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد.ابزار گردآوری داده ها شامل&nbsp; آزمایش خون و پرسش‌نامه خودمراقبتی&nbsp; بود. داده‌ها با استفاده ازنرم افزار آماری&nbsp; </span><span dir="LTR">Spss-25</span><span lang="FA"> و روش تحلیل کواریانس چندمتغیری تحلیل شدند.</span></span></span></span><br> <span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">یافته‌ها</span></b><span lang="FA">: نتایج این پژوهش نشان داد که درمان مبتنی بر شفقت&nbsp; در مقایسه با گروه کنترل&nbsp; موجب کاهش هموگلوبین گلیکوزیله </span><span lang="AR-SA">(</span><span lang="FA">0/05</span><span dir="LTR"><</span> <span dir="LTR">P</span><span lang="FA">&nbsp;) افزایش رفتارهای خودمراقبتی شد</span> <span lang="AR-SA">(</span><span lang="FA">0/05</span><span dir="LTR"><</span> <span lang="FA">&nbsp;</span><span dir="LTR">P</span><span lang="FA">).همچنین تفاوت معناداری بین در مان شناختی رفتاری و گروه کنترل در مورد هموگلوبین گلیکوزیله و رفتارهای خودمراقبتی در مرحله پس‌آزمون نسبت به مرحله پیش‌آزمون وجود نداشت. نتایج آزمون بنفرونی نشان داد تاثیر درمان مبتنی بر شفقت بر هموگلوبین گلیکوزیله و رفتارهای خودمراقبتی بیشتر از درمان شناختی رفتاری است (0/01</span><span dir="LTR"> P<</span><span lang="FA">).</span> <span lang="FA"><span style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></span><br> <span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">نتیجه‌گیری</span></b><span lang="FA">: نتایج این پژوهش نشان داد که درمان مبتنی بر شفقت در افزایش رفتارهای خودمراقبتی و بهبود هموگلوبین گلیکوزیله&nbsp; مؤثرتر از درمان شناختی رفتاری بوده است. باتوجه‌ به نتایج این پژوهش درمانگران و متخصصان سلامت می‌توانند از درمان مبتنی بر شفقت جهت افزایش بهبود جسمی و روان‌شناختی بیماران دیابتی به‌ویژه کنترل قند خون و افزایش رفتارهای خودمراقبتی استفاده کنند.</span></span></span></span></span></span><br> <br> &nbsp; <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><span dir="LTR" lang="EN" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><strong>Introduction: </strong>Diabetes is one of the chronic medical problems with a very rapid spread in the world. his disease is related to the increase in blood sugar in people. to control the blood sugar of patients, it is necessary to encourage them to self-care. This study aimed to compare the effectiveness of cognitive behavioral therapy and compassion-based therapy on self-care and glycosylated hemoglobin in diabetic patients.</span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">&nbsp;</span></span><span dir="LTR" lang="EN" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">This research was a semi-experimental study with a pre-test - post-test</span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> plan</span></span><span dir="LTR" lang="EN" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> with a control group. </span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><strong>Methods: </strong>The statistical population consisted</span></span><span dir="LTR" lang="EN" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> of diabetic patients who were members of the Hamedan Diabetes Association in 1400. 48 of these patients were selected by purposive sampling method and were divided into three groups by simple random method. The cognitive-behavioral therapy program and the compassion-based therapy program were implemented for 8 sessions (twice a week for 90 minutes) and the control group did not receive any intervention. Data collection tools included blood tests and self-care questionnaires. Data were analyzed using Spss-25 statistical software and multivariate covariance analysis method.</span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><span dir="LTR" lang="EN" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><strong>Results:</strong>The results of this research showed that the compassion-based therapy compared to the Kuntzel treatment reduced glycosylated hemoglobin (P < 0.05) and increased self-care behaviors (P < 0.05). Also, there was a significant difference between the cognitive behavioral therapy and the control group. In the case of glycosylated hemoglobin and self-care behaviors, there was no difference in the post-test phase compared to the pre-test phase. The results of the Bonferroni test showed that the effect of compassion-based therapy on glycosylated hemoglobin and self-care behaviors is greater than that of cognitive-behavioral therapy (P < 0.01).</span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><span dir="LTR" lang="EN" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><strong>Conclussion: </strong>The results of this research showed that compassion-based therapy was more effective than cognitive behavioral therapy in increasing self-care behaviors and improving glycosylated hemoglobin. According to the results of this research, therapists and health professionals can use compassion-based therapy to increase the physical and psychological recovery of diabetic patients. especially blood sugar control and increasing self-care behaviors.</span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; درمان شناختی رفتاری, شفقت, خودمراقبتی, هموگلوبین گلیکوزیله, دیابت Glycosylated hemoglobin, Diabetes, Cognitive-Behavioral Therapy, Compassion, Self Care 56 65 http://ijrn.ir/browse.php?a_code=A-10-711-1&slc_lang=fa&sid=1 Leila Soleimanian لیلا سلیمانیان 100319475328460011463 100319475328460011463 No Department of Psychology, Karaj Branch , Islamic Azad University, Karaj, Iran. دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاداسلامی واحد کرج، کرج، ایران Fatemeh Mohammedi Shirmahaleh فاطمه محمدی شیر محله mohammadi@kiau.ac.ir 100319475328460011464 100319475328460011464 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Karaj Brench, Islamic Azad University of Karaj ,Karaj, Iran. استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران mohammadi@kiau.ac.ir Javid Peymani جاوید پیمانی dr.peymani@yahoo.com 100319475328460011465 100319475328460011465 No Assistant Professor, Department of Psychology, Karaj Brench, Islamic Azad University of Karaj ,Karaj, Iran. استادیار، گروه روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران Marzieh Gholami Tooranposhti مرضیه غلامی توران پشتی GholamiTooranposhti@gmail.com 100319475328460011466 100319475328460011466 No Assistant Professor, Department of Psychology Shahr Babak Branch , Islamic Azad University , Shahr Babak, Iran. استادیار روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهربابک، شهربابک، ایران Nahid Havasi Soomar ناهید هواسی سومار havassi.n2020@gmail.com 100319475328460011467 100319475328460011467 No Assistant Professor, Department of Psychology, Karaj Brench, Islamic Azad University of Karaj ,Karaj, Iran. استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران