دوره 8، شماره 4 - ( تابستان 1401 )                   جلد 8 شماره 4 صفحات 27-18 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


مربی، گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری بروجرد، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران f.yarahmadi2005@gmail.com
چکیده:   (4247 مشاهده)
مقدمه و هدف: همودیالیز وضعیت سلامت و نقش های فردی بیماران را تحت تاثیر قرار داده و بر کیفیت زندگی آنان تاثیر گذار است. بنابراین بررسی روش های مختلف آموزشی جهت بهبود کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی حائز اهمیت است. این پژوهش با هدف مقایسه تاثیر آموزش فردی و همتا بر کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی انجام شد.
روش کار:. در پژوهش نیمه تجربی حاضر، 32 بیمار همودیالیزی از مراکز آموزشی درمانی شهید رحیمی و شهدای عشایر شهر خرم آباد به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه فردی و همتا قرار گرفتند. بعد از آماده کردن افراد همتا، 4 جلسه آموزشی توسط همتایان برای گروه آموزش همتا در طول یک ماه اجرا شد. آموزش فردی توسط پژوهشگر به مدت 15 تا 20  دقیقه در 4 جلسه طی یک ماه صورت گرفت. داده ها قبل از مداخله، بلافاصله بعد از مداخله و یک ماه پس از مداخله با استفاده از پرسشنامه مشخصات جمعیت شناختی و شاخص کیفیت زندگی فرانس و پاورس جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون‏ آماری کای-دو، آزمون دقیق فیشر و آزمون آماری تی مستقل در نرم افزار spss نسخه 23 انجام گردید.
یافته‌ها: بین میانگین نمره کیفیت زندگی کل بیماران 2 گروه در طول زمان تفاوت معنا داری وجود داشت (P<0/001). همچنین بین میانگین کلیه ابعاد کیفیت زندگی بیماران در گروه آموزش فردی و آموزش همتا در طول زمان تفاوت معنا داری وجود داشت (P <0/001) .این تغییرات از زمان قبل از مداخله تا بلافاصله بعد از مداخله معنا دار (P=0/45) نبود. ولی یک ماه بعد از مداخله افزایش معنا داری در میانگین نمره کیفیت زندگی بیماران آموزش همتا در مقایسه با بیماران آموزش فردی وجود داشت (P=0/001)
نتیجه‌گیری: بین میانگین کلیه ابعاد کیفیت زندگی بیماران آموزش فردی و آموزش همتا در طول زمان تفاوت معنا داری وجود داشت. لذا استفاده از آموزش همتا به عنوان روش مقرون به صرفه و در دسترس می تواند در آموزش به بیماران همودیالیزی موثر باشد.


 
متن کامل [PDF 275 kb]   (1370 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری توانبخشی
دریافت: 1400/11/5 | پذیرش: 1401/2/21 | انتشار: 1401/4/17

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.