دوره 11، شماره 4 - ( تابستان 1404 )
جلد 11 شماره 4 صفحات 51-42 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشیار، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، گروه آموزشی پرستاری nargesarsalani@gmail.com
چکیده: (1995 مشاهده)
مقدمه: حرفه پرستاری در زمره مشاغل دارای سختی کار بالا قرار دارد که در مواجهه با مخاطرات وضعیتی از جمله وضعیت های نامناسب بدن حین کار، یا مخاطرات ناشی از انجام فعالیت های جسمی سنگین و تکراری هستند که آنان را در معرض آسیب های متعدد و برآیند های آن مانند بیماری های شغلی و اختلالات اسکلتی- عضلانی شامل کمردرد، گردن درد و .... قرار می دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخلات ارگونومیک بر مخاطرات وضعیتی پرسنل پرستاری انجام شد.
روشکار: مطالعه از نوع مداخله ای بوده و جامعه آماری شامل پرسنل پرستاری شاغل در مرکز آموزشی درمانی شهدا در شهر تبریز می باشد. در مطالعه حاضر 30 پرسنل پرستاری اتاق عمل و بخش های ویژه (15 نفر در گروه مداخله و 15 نفر در گروه کنترل) با رعایت معیارهای ورود و خروج، وارد مطالعه شده و مورد بررسی و تحت ارزیابی با پرسشنامه جمعیت شناختی و پرسشنامه سریع ارزیابی بدنی بصورت پیش آزمون و پس آزمون قرار گرفتند. داده ها در SPSS 25 در سطح P<0/05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: پس از اعمال مداخلات آموزشی نمرات مربوط به موقعیت بالا و پائین بازو بین دو گروه معنا دار بوده و در گروه مداخله نسبت به قبل از مداخله، در موقعیت گردن 0/05P=، موقعیت تنه 0/01P=، میزان ریسک 0/03P=، نمره کل ارزیابی بدن 0/01P= تغییرات معناداری حاصل شده است.
نتیجه گیری: طبق یافته های مطالعه حاضر آموزش و مداخلات ارگونومی راهکارهای مناسبی جهت کاهش خطرات ناشی از وضعیت های عضلانی- اسکلتی ناشی از محیط کار می باشد که لازم است به عنوان یک برنامه مداوم در نظر گرفته شده و پیگیری های بعدی، جهت حصول به نتایج مناسب تر انجام گردد.
روشکار: مطالعه از نوع مداخله ای بوده و جامعه آماری شامل پرسنل پرستاری شاغل در مرکز آموزشی درمانی شهدا در شهر تبریز می باشد. در مطالعه حاضر 30 پرسنل پرستاری اتاق عمل و بخش های ویژه (15 نفر در گروه مداخله و 15 نفر در گروه کنترل) با رعایت معیارهای ورود و خروج، وارد مطالعه شده و مورد بررسی و تحت ارزیابی با پرسشنامه جمعیت شناختی و پرسشنامه سریع ارزیابی بدنی بصورت پیش آزمون و پس آزمون قرار گرفتند. داده ها در SPSS 25 در سطح P<0/05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: پس از اعمال مداخلات آموزشی نمرات مربوط به موقعیت بالا و پائین بازو بین دو گروه معنا دار بوده و در گروه مداخله نسبت به قبل از مداخله، در موقعیت گردن 0/05P=، موقعیت تنه 0/01P=، میزان ریسک 0/03P=، نمره کل ارزیابی بدن 0/01P= تغییرات معناداری حاصل شده است.
نتیجه گیری: طبق یافته های مطالعه حاضر آموزش و مداخلات ارگونومی راهکارهای مناسبی جهت کاهش خطرات ناشی از وضعیت های عضلانی- اسکلتی ناشی از محیط کار می باشد که لازم است به عنوان یک برنامه مداوم در نظر گرفته شده و پیگیری های بعدی، جهت حصول به نتایج مناسب تر انجام گردد.
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
پرستاری توانبخشی
دریافت: 1401/7/3 | پذیرش: 1403/12/20 | انتشار: 1404/4/13
دریافت: 1401/7/3 | پذیرش: 1403/12/20 | انتشار: 1404/4/13
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |