دوره 5، شماره 4 - ( تابستان 1398 )                   جلد 5 شماره 4 صفحات 25-17 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jafarnezhadgero A, Ghane G, Valizade Orang S, Ghorbanloo F. Comparison lower limb joints stiffness in chronic low back pain patients with healthy people while walking. , IJRN. 2019; 5 (4) :17-25
URL: http://ijrn.ir/article-1-401-fa.html
جعفرنژادگرو امیرعلی، قانع قادر، ولی‌زاده اورنج سارا، قربانلو فرشاد. مقایسه سفتی مفاصل اندام تحتانی در بیماران کمردرد مزمن با افراد سالم طی راه رفتن. ، نشریه پژوهش توانبخشی در پرستاری. 1398; 5 (4) :17-25

URL: http://ijrn.ir/article-1-401-fa.html


گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی،دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران amiralijafarnezhad@gmail.com
چکیده:   (6455 مشاهده)
مقدمه: کمردرد یک بیماری ارتوپدی است که حدود 80 درصد افراد را در طول عمر خود تحت تأثیر قرار می­دهد.  به نظر می­رسد که الگوی فعالیت عضلانی با اجزای نیروی عکس­العمل زمین در ارتباط است و باید در هنگام ارزیابی کمردرد و درمان آن مورد توجه قرار گیرد.
هدف: هدف از پژوهش حاضر مقایسه سفتی مفاصل اندام تحتانی در سه­بعد، در زیرمراحل پاسخ بارگیری، میانی اتکا، هل دادن و کل فاز اتکا در بیماران کمردرد با افراد سالم طی راه رفتن می­باشد.
روش­: 15پژوهش حاضر از نوع نیمه­تجربی می­باشد. مرد دارای کمردرد در گروه گروه تجربی (سن 2/9±25/3 سال)) و 15 مرد سالم در گروه کنترل (سن 2/9±26 سال) داوطلب شرکت در پژوهش شدند. برای کمی­سازی سینماتیک راه رفتن چهار دوربین با فرکانس 100 هرتز و برای ثبت اجزای نیروی عکس­العمل زمین یک صفحه­نیرو با فرکانس 1000 هرتز استفاده شد. برای تحلیل آماری از آزمون تی مستقل با سطح معنی­داری0/05 استفاده شد.
یافته­ها: سفتی در مفصل ران در مرحله پاسخ بارگیری در سطح هوریزنتال(0/029p=)، در مرحله میانی اتکا در سطوح ساجیتال (0/009p=) و هوریزنتال (0/004p=) و در کل مرحله اتکا در سطوح ساجیتال (0/004p=) و هوریزنتال (0/029p=) در گروه کمردرد در مقایسه با گروه سالم کمتر بود. در مفصل زانو در مرحله میانی اتکا (0/028p=) و هل دادن (0/011p=) در سطح فرونتال و در کل مرحله اتکا در سطوح ساجیتال (0/00p=) و فرونتال (0/00p=) در گروه تجربی بزرگتر از گروه کنترل بود. در مفصل مچ­پا طی مرحله میانی اتکا در سطح ساجیتال (0/022p=) مقدار سفتی در گروه تجربی کمتر از گروه سالم بود.
نتیجه­گیری: با توجه به کاهش سفتی مفصل ران و افزایش سفتی مفاصل زانو و مچ­پا در بیماران کمردرد در مقایسه با افراد سالم، طراحی تداخلات درمانی همچون تمرینات ورزشی تقویت کننده­ی عضلات اینورتور مچ پا، چرخش دهنده­های خارجی دو اندام ساق و ران و همچنین عضلات شکم  جهت بهبود این متغییر­ها در بیماران کمردرد توصیه می­شود.
واژه‌های کلیدی: کمردرد، سفتی، راه رفتن، توانبخشی
متن کامل [PDF 968 kb]   (3766 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1397/8/21 | پذیرش: 1397/12/24 | انتشار: 1398/3/11

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه پژوهش توانبخشی در پرستاری می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Rehabilitation Research

Designed & Developed by : Yektaweb