دوره 6، شماره 3 - ( بهار 1399 )                   جلد 6 شماره 3 صفحات 109-115 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sadeghi-Gandomani H, rezaei A, Azadchehr M, afshar M. The effect of empowerment program on nurses' moral distress in intensive care units. IJRN. 2020; 6 (3) :109-115
URL: http://ijrn.ir/article-1-512-fa.html
صادقی گندمانی حمیدرضا، رضایی آرزو، آزادچهر محمدجواد، افشار محمد. بررسی تأثیر برنامه توانمندسازی بر درماندگی اخلاقی پرستاران در بخش‌های مراقبت ویژه. نشریه پژوهش توانبخشی در پرستاری. 1399; 6 (3) :109-115

URL: http://ijrn.ir/article-1-512-fa.html


گروه اتاق عمل، مرکز تحقیقات پرستاری تروما، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران afshar_m_1344@yahoo.com
چکیده:   (404 مشاهده)
مقدمه: یکی از مشکلات روانی و اجتماعی شایع در بین پرستاران شاغل در واحد مراقبت ویژه درماندگی اخلاقی است. درماندگی اخلاقی را می توان وضعیتی از عدم تعادل روانی دانست که زمانی تجربه می شود که انسان از انجام عملی که می داند درست است بازداشته و یا مجبور به انجام کاری شود که می داند نادرست است. لذا، مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر برنامه توانمندسازی بر درماندگی اخلاقی پرستاران واحد مراقبت ویژه انجام شد.
روش کار: این مطالعه نیمه تجربی بر روی 60 پرستار شاغل در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان شهید بهشتی کاشان در سال 1398 انجام شد. روش نمونه گیری از نوع بلوک بندی تصادفی بود. برنامه توانمندسازی اخلاقی طی یک کارگاه 2 روزه برای گروه مداخله برگزار شد. در شروع، بلافاصله و 1 ماه بعد از مداخله، پرسشنامه اطلاعات فردی و درماندگی اخلاقی برای هر دو گروه تکمیل شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آمار توصیفی و تحلیلی نظیر تی مستقل، کای اسکوئر و آزمون دقیق فیشر در نرم افزار آماری 16 . SPSSV انجام گرفت.
یافته ها: قبل از مداخله، میانگین فراوانی و شدت درماندگی اخلاقی گروه مداخله و کنترل بترتیب 05 / 5 ± 20 / 40 و 33 / 9 ± 53 / 40 ( 05 / 0 ≤ P )
و 48 / 5 ± 63 / 40 و 55 / 9 ± 27 / 41 ( 05 / 0 ≤ P) بود. بعد از مداخله، میانگین فراوانی درماندگی اخلاقی گروه مداخله و کنترل بترتیب 99 / 4 ± 37
و 88 / 8 ± 10 / 39 ( 263 / 0 = P ) و میانگین شدت درماندگی اخلاقی بترتیب 33 / 5 ± 17 / 37 و 90 / 23 ± 9 / 39 ( 318 / 0 = P) بود اما یک ماه بعد
از آن، از نظر میانگین فراوانی درماندگی اخلاقی ( 012 / 0 = P ) و میانگین شدت درماندگی اخلاقی( 009 / 0 = P )تفاوت معناداری وجود داشت.
نتیجه گیری: با توجه به شیوع بالای درماندگی اخلاقی پرستاران، به نظر می رسد با برنامه ریزی و اجرای برنامه های توانمندسازی شاید شدت و فراوانی درماندگی اخلاقی در بین پرستاران را به حداقل رسانید.
متن کامل [PDF 960 kb]   (153 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1398/8/18 | پذیرش: 1398/12/10 | انتشار: 1399/6/9

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه پژوهش توانبخشی در پرستاری می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Iranian Journal of Rehabilitation Research

Designed & Developed by : Yektaweb